Who knows where the time goes?
Who knows where the time goes?
Beste vrienden,
soms kan ik mijn mind zien als een ruimte waar gedachten, gevoelens, herinneringen en dingen waarvoor ik geen woorden heb in en uit lopen. Soms verblijven ze er lang, soms is er een onderling gesprek, soms trekken ze zich terug in een hok, en willen wel of niet gezien worden.
Het lijkt een beetje op het gedicht ‘de herberg’ van Rumi.
In die ruimte is er een ‘persoon’ die alles in de gaten houdt aan aan me doorgeeft. Het zit veel ingewikkelder in elkaar, maar zo kan ik het een beetje begrijpen. Als ik in zo’n ‘staat van zijn’ ben neem ik mijn mind waar. Minder identificatie. Op een goede dag ervaar ik het een paar keer en kan er bij stil staan.
Ik kan dan verbaasd en vreugdevol zijn over de associaties die er dan plaats vinden. De kikker springt rond naar onverwachte plaatsen. Tijdens een vroege fietstocht in de ochtendmist een bijzondere verzameling gedachtensprongen.
Ik had -niet zo mindful- muziek in mijn oortjes. Achtergrondgeluid. maar ineens was daar bovenstaande tekst, het refrein van het liedje.
Mijn mind beschouwde dat als een Heel Belangrijke Gast. En vroeg me vriendelijk om te stoppen en het liedje op repeat te zetten.
Gaat tijd voorbij? Waar naar toe? De zin: ‘ook dit zal verdergaan’: waar naar toe?
Naar ‘waar’ leidt ons pad van associaties en toevallige ontmoetingen ons? Waar leiden we onszelf naar toe?
En toen was er tweede Belangrijke Gast: de zoon van Gerda. Die gaat het monniken pad onderzoeken en word op 1 November geordineerd. Zo’n heel duidelijk moment van stoppen en bewust de volgende stap zetten.
Ik ging er even bewust voor zitten. Welk beeld heb ik hierbij? even reflecteren waarom ik het pad van leraar gekozen heb. Het is een uitvergroting van de ochtend mantra:
Elke ochtend is een voortzetting van de vorige dag en nieuw. De ontmoeting vind plaats in het hier en nu.
We kunnen elkaar, onszelf, onze gedachten en gevoelens ontmoeten tijdens der meditatie van onze onderwijs sangha op maandag 2 November. De poort daarvoor is deze link: https://us02web.zoom.us/j/89449420443
Een geleide meditatie, een korte loopmeditatie en een stille meditatie. De laatste stap is de mogelijkheid om te delen.
Ik wens jullie een mooie voortzetting van het weekend.
hartegroet, Joost
Mede mans Gerda en Baltus.
Het liedje is geschreven door Sandy Denny en uitgevoerd door Judy Collins:
Who Knows where time goes
Geef een reactie