onderwijssangha

Meegaan met de stroom

Beste vrienden

gisteren kreeg ik het bericht van een vriendin die een afspraak moest afzeggen. De dingen waren niet gelopen zoals ze verwacht en bedoeld had.

Ze vond dat heel vervelend en was er echt mee aan het worstelen.

Omdat ze zich schuldig voelde naar mij toe had ze allerlei manieren bedacht om toch iets voor me te kunnen doen.

Ik heb een tijdje naar dat bericht gekeken. Het was een groot moment van herkenning, ik zou ongeveer hetzelfde reageren.

Ik stond op het punt om de deur uit te gaan.

Ik heb mijn spullen neergelegd, mijn jas uitgedaan en ben gaan zitten.

Ik voelde dat er een les zat in deze gebeurtenis.

Er kwamen verschillende gevoelens en gedachten naar boven toen ik keek naar een paar situaties waarin de dingen anders verliepen als ik gepland had, voorbereid.

Ik had veel voorbereidingstijd gestoken in een les.

Toen iedereen zat en ik wilde starten stak een leerling zijn vinger op en deelde over een verdrietige gebeurtenis in zijn leven.

De energie in de klas veranderde.

Ik voelde de reactie in me groeien om hem te danken voor het delen, dat we daar aan het eind van de les opnieuw naar zouden kijken, maar dat dit een belangrijk onderwerp was. Ik voelde ook irritatie -waarom heb je me niet even aangesproken voor de les. En nog meer dingen.

Misschien herken je het moment, de situatie, en de opkomende gedachten en emoties.

Ik heb mijn plan losgelaten en ben meegegaan met de stroom die in de klas nodig was. We hadden een goede ontmoeting en ik denk dat er essentiele   dingen geleerd zijn.

Toen de herinnering weer zakte keek ik naar de bel, die naast mijn bureau staat.

Die uitnodiging om te stoppen.

Om te onderzoeken wat er is.

Om de wortels ervan iets meer te begrijpen.

De intentie hebben om een goede leraar te zijn en goede lessen te geven. Planning, controle, overzicht.

De intentie te hebben om een mindfulle leraar te zijn en te zien, te erkennen en los te laten.

De bel.

Even stoppen.

Kijken naar wat er is, in dit moment. Dat is iets anders als wat je verwacht wat er is.

Ik nodig je uit om samen te oefenen het onverwachte te zien en te glimlachen.

Dit is de link: https://us02web.zoom.us/j/89449420443

Fijn weekend

Baltus van Laatum

Gerda Hoekstra

Joost Vriens

Wie ben ik zonder die ander?

 Beste vrienden, Het is September en veelal onbewust is een ieder bezig met zijn positie in de school en klas.. Een vraag die mij als leraar dan bezig houdt is.  ‘Wat moet ik doen of juist niet doen om te zorgen dat die klas, leerling of collega zich door mij gezien en gehoord voelt ?’

 Een vraag waar niet direct antwoord op is te geven maar aanvullende vragen oproept. 

Wie heeft behoefte aan duidelijkheid en wie moet ik juist meer ruimte geven ? 

Vanuit welk perspectief handelt die ander ?Wat is zijn/haar achtergrond ? Met wie woont hij/zij  ? Welke normen en waarden hanteert men daar en hoe gaat men daar met elkaar om ? 

In de hectiek van alle dag is voor dat bestuderen, mijmeren, onderzoeken helemaal geen tijd. De omstandigheden vragen mij direct te handelen. Duidelijk te zijn of juist de klas en/of kind meer ruimte te geven en alles daar tussen in. 

Langzaam leerde ik intuïtief aan te voelen wat gepast is in de relatie met de ander. 

Mediteren en de leer van Thich Nhat Hanh helpt daarbij en helpt bij het onderzoeken van de vragen en mogelijke antwoorden. Het begint bij mezelf en mij realiseren dat wie ik ben niet los kan worden gezien. van waar en wanneer ik geboren ben tot wie mijn ouders zijn en met wie en onder welke omstandigheden ik opgroeide.  

Al mijn gedachten, gevoelens en gedrag observeren en onderzoeken waar ze vandaan komen. Die onderzoekende houding naar mijzelf en zonder oordeel observeren zorgt voor meer compassie met mezelf. Fouten maken mag en ook die kan ik observeren en delen om daar samen van te leren. Tevreden zijn met wie ik ben en alles wat in mij is met compassie tegemoet treden.

Het mediteren en die onderzoekende houding aannemen zorgt uiteindelijk voor een soort van staat van zijn waarin ik zonder oordeel mijzelf en de ander kan observeren. Het resulteert in een intuïtief aanvoelen wat die ander nodig heeft. 

Tijdens dat observeren en onderzoeken van mijzelf welke gedachten, gevoelens en mentale formaties ik heb ga ik vaak terug naar mijn jeugd en relatie met mijn ouders.  

Ik gebruik dan de meditaties uit het boekje Het bloeien van een Lotusbloem van Thich Nhat Hanh. Daarin gaat onder ander over het ‘ikzelf’ dat niet meer is dan een hele lijn van voorouders die ik vertegenwoordig. De waarheid dat er geen afgescheiden zelf bestaat. 

Maandag wil ik de geleide meditatie ‘Diep kijken en helen’ doen uit het boekje ‘Het bloeien van een lotusbloem’ van Thich Nhat Hanh.   

Je bent van harte uitgenodigd om deel te nemen op maandag 14 September via deze link: https://us02web.zoom.us/j/89449420443

Baltus van Laatum

Midden op weg

Beste vrienden,

Het schooljaar is nu echt begonnen. De trein heeft het station verlaten. Ik hoop dat je goed geland bent, dat je een takenpakket hebt dat bij je past en dat je de waarde ziet en voelt van betrokken en ervaren collega’s.

Soms gaat dat zo snel en zo ingrijpend dat je je verbaasd afvraagt: waar is die vakantie gebleven? Waar is die energie gebleven? Waar zijn mijn voornemens om het rustiger aan te doen gebleven?

We werken misschien beter omdat we weten hoe het werkt. Een soort automatische piloot. Voorbereid zijn. Een klas die druk binnenkomt omdat ze ervoor een wiskundeles gehad hebben van een collega die veel van ze vraagt. Je eigen ritme vinden in het rooster, waar zitten je echte pauze momenten?

De mindfulness beoefening tekent soms een vraagteken op het bord van deze ‘gewoonten’. Hoe zit het met je aanwezigheid?

In jouw lerarenhart klopt een intentie. Je bent gedreven en in balans.

Het graag goed willen doen. Een zekere mate van perfectie, misschien zonder dat je het in de gaten hebt. Een aandachtspunt. Want jouw streven kan voor een leerling die echt zijn best moet doen de gedachte in laten sluiten: fouten maken is niet ok.

In het boeddhisme bestaat de term ‘middenweg’. Aan de ene kant perfectie, aan de andere kant imperfectie. We hebben ook het inzicht dat je van fouten veel leert. 

In een school moet je daar echt wakker voor blijven. De woorden ‘voldoende’ en ‘onvoldoende’ zijn in meer dan voldoende mate aanwezig.

Stoppen. Rust nemen. Jezelf ontmoeten. Hoe zit dat met mij, die perfectie?

We nodigen je uit om deel te nemen aan de online-onderwijs sangha, maandagavond 7 September om 20.00 uur.

Dit is de link:  https://us02web.zoom.us/j/89449420443

Joost zal de avond begeleiden.

We hopen dat deze uitnodiging je stof geeft tot nadenken, tot bezinnen, tot oefenen. In je eigen tijd en ruimte. Als je niet aanwezig wilt of kunt zijn.

Voel je uitgenodigd om een bijdrage te leveren.

Hartelijke groet,

Baltus van Laatum

Gerda Hoekstra

Joost Vriens.