Uitnodiging tot bezinning
Waar gaat de tijd?
Who knows where the time goes?
Who knows where the time goes?
Beste vrienden,
soms kan ik mijn mind zien als een ruimte waar gedachten, gevoelens, herinneringen en dingen waarvoor ik geen woorden heb in en uit lopen. Soms verblijven ze er lang, soms is er een onderling gesprek, soms trekken ze zich terug in een hok, en willen wel of niet gezien worden.
Het lijkt een beetje op het gedicht ‘de herberg’ van Rumi.
In die ruimte is er een ‘persoon’ die alles in de gaten houdt aan aan me doorgeeft. Het zit veel ingewikkelder in elkaar, maar zo kan ik het een beetje begrijpen. Als ik in zo’n ‘staat van zijn’ ben neem ik mijn mind waar. Minder identificatie. Op een goede dag ervaar ik het een paar keer en kan er bij stil staan.
Ik kan dan verbaasd en vreugdevol zijn over de associaties die er dan plaats vinden. De kikker springt rond naar onverwachte plaatsen. Tijdens een vroege fietstocht in de ochtendmist een bijzondere verzameling gedachtensprongen.
Ik had -niet zo mindful- muziek in mijn oortjes. Achtergrondgeluid. maar ineens was daar bovenstaande tekst, het refrein van het liedje.
Mijn mind beschouwde dat als een Heel Belangrijke Gast. En vroeg me vriendelijk om te stoppen en het liedje op repeat te zetten.
Gaat tijd voorbij? Waar naar toe? De zin: ‘ook dit zal verdergaan’: waar naar toe?
Naar ‘waar’ leidt ons pad van associaties en toevallige ontmoetingen ons? Waar leiden we onszelf naar toe?
En toen was er tweede Belangrijke Gast: de zoon van Gerda. Die gaat het monniken pad onderzoeken en word op 1 November geordineerd. Zo’n heel duidelijk moment van stoppen en bewust de volgende stap zetten.
Ik ging er even bewust voor zitten. Welk beeld heb ik hierbij? even reflecteren waarom ik het pad van leraar gekozen heb. Het is een uitvergroting van de ochtend mantra:
Elke ochtend is een voortzetting van de vorige dag en nieuw. De ontmoeting vind plaats in het hier en nu.
We kunnen elkaar, onszelf, onze gedachten en gevoelens ontmoeten tijdens der meditatie van onze onderwijs sangha op maandag 2 November. De poort daarvoor is deze link: https://us02web.zoom.us/j/89449420443
Een geleide meditatie, een korte loopmeditatie en een stille meditatie. De laatste stap is de mogelijkheid om te delen.
Ik wens jullie een mooie voortzetting van het weekend.
hartegroet, Joost
Mede mans Gerda en Baltus.
Het liedje is geschreven door Sandy Denny en uitgevoerd door Judy Collins:
Who Knows where time goes
Herfst: loslaten.
Beste vrienden,
Het is herfst.
Een tijd waarin onze geliefde moeder aarde ons leert loslaten.
Zij de blaadjes aan de bomen.
Wij misschien onze spullen.
Onze gedachten.
Onze overtuigingen.
Wie loslaat, wordt zich bewust van wat hij vasthoudt.
Wie loslaat, kan inzicht krijgen in de vergissing die voor gehechtheid zorgde.
Wie loslaat, bevrijdt de liefde van haar krampachtigheid.
Wie loslaat, maakt ruimte voor nieuwe groei en bloei.
Maandag a.s. is er een geleide meditatie waarbij
vasthouden en loslaten,
gehechtheid en vrijheid,
een rol spelen.
We maken tijd voor wandelmeditatie en
‘zitten in stilte’.
Daarna is er een deelronde en sluiten we samen af.
Welkom bij onze onderwijssangha!
Weet je van harte genodigd voor onze
zoombijeenkomst op maandag 26 oktober as.
Start om 20 uur,
Zoomlink: https://us06web.zoom.us/j/6258366029?pwd=ME1PdW5aYW4razdSUFBwd1FISlVYdz09
Ook namens Baltus van Laatum & Joost Vriens,
May you be well,
May you be happy,
May you be at peace.
Gerda Hoekstra
Gevoelens en Geest
Beste vrienden,
Gevoelens van angst, ongerustheid, jaloezie en gehechtheid zijn vaak onplezierig en pijnlijk. Het doorlopend oefenen van mindfulness helpt je het pijnlijke gevoel te erkennen telkens wanneer dit opkomt.
Ingaan tegen de pijn in ons lichaam of onze geest, die pijn negeren of ontkennen, maakt het gevoel alleen maar sterker. Pijnlijke gevoelens of gedachten, zijn wij zelf. Ze zijn deel van ons. Ze ontkennen is onszelf ontkennen. Zodra we ze accepteren gaan we ons vrediger voelen en begint de pijn in hevigheid af te nemen. Naar onze pijn glimlachen is het wijste, intelligentste en mooiste wat we kunnen doen.
Wanneer je met heel je aandacht bij het ademen bent, worden pijnlijke gevoelens draaglijk. Met mindfulness kun je onaangename gevoelens en emoties onmiddellijk herkennen en transformeren als ze opkomen, zodat het geen ketens of knopen worden.
Maandag beginnen we om 20.00 uur met een geleide meditatie van 20 minuten. Daarna doen we een loopmeditatie van 5 minuten waarna we een stiltemeditatie doen van 15 minuten. Daarna is er tijd voor dharma delen. De verwachting is dat we afsluiten rond 21.00 uur.
Probeer tijdens de meditaties in een stabiele,rechte en ontspannen houding te zitten en ga met je aandacht naar het gedeelte van de buik vlak onder de navel. Het rijzen en dalen van je buik helpt je om tijdens de meditatie bij je in- en uitademing te zijn. Tijdens de meditatie keert je gemoedsrust van lieverlede terug en hebben emotionele stormen geen vat meer op je.
Als je de eerste hindernis hebt genomen: het vinden van de link voor de bijeenkomst: https://us06web.zoom.us/j/6258366029?pwd=ME1PdW5aYW4razdSUFBwd1FISlVYdz09
en niet meer twijfelt of je er de tijd voor hebt ben je van harte uitgenodigd om deel te nemen.
Namens Gerda en Joost,
Baltus van Laatum
