onderwijssangha

Beste vrienden,

een aantal mensen hebben de handen ineen geslagen en beginnen op het terrein van Deer Park Monastery in America een school, gebaseerd op de gedachten van Thich Nhat  Hahn, de ervaringen en inzichten die er zijn opgedaan in 13 jaar wake up schools en vele educator’s retreats. De Thich Nhat Hahn school, School voor Interbeing.

Woensdagnacht was er een zoom bijeenkomst waarin meer uitleg gegeven werd voor een groep Amerikaanse collega’s van Wake Up Schools. 

Er was iets dat me raakte en me bijbleef.

Broeder Phap Dung heeft in zijn monastieke leven vele activiteiten voor kinderen begeleid. Hij is elke keer weer geraakt als hij ziet hoe nieuwsgierig en leergierig kinderen zijn. Hoeveel vreugde ze hebben in het spelenderwijs leren. hij bezoekt ook middelbare scholen. Waar is die vreugde en nieuwsgierigheid gebleven?

Goede vraag. ik heb geen antwoord.

Dit experiment in leren is geslaagd als we de vreugde in het leren en leven kunnen verankeren, kunnen versterken. De dag opzet is daarbij heel essentieel.

Vandaag stapte ik een museum binnen in London. In een zaal waarin allemaal schilderijen uit de 17e eeuw hingen zaten 15 jonge kinderen in gele hesjes in kleermakerszit met een plank en een vel papier en wat potloden. Geconcentreerd probeerden ze een van de schilderijen na te tekenen. Het vuur spatte ervan af. Er stond een grote groep glimlachende volwassen achter hen, die ook vol bewondering naar de leerkracht keek: dit was leren. Het was er stiller als in de andere zalen…niemand wilde dit proces storen.

Met aandacht aanwezig zijn bij wat er is. Ik bedacht de oefening of ik van de dingen die ik tegenkwam, groot en klein kon genieten. Of ik er vreugde in kon zien. Of ik de kritische geest even kon uitzetten en niet alleen de rommel op straat kon zien, een fietser die bijna over mijn voeten heen reed.  Op zo’n dag in London, metro station in en uit kom ik veel wachtende beveiligers tegen. Ik heb ze als dat uitkwam vriendelijke gegroet. Vaak lichtte hun gezicht even op van verbazing en kwam er een welgemeende groet.

De oefening om vreugde te zien. En kleine dingen te doen om het te versterken. Als je dat als leraar in school, thuis, in de supermarkt, onderweg oefent neem je dat mee in je aanwezig zijn in een klas, in een gesprek, in een pauze gesprek met een collega.

Misschien kun je even stoppen met lezen. Kun je iets vreugdevol naar voren halen, vandaag, gisteren, deze week.

Een van de deelnemers van de onderwijs retraite  in Parijs, zomer vorig jaar, George deelde vandaag een vreugdevol moment. Hij had in een pauze een mindfulness oefening gedaan met een groep 11 jarige jongens die veel stress ervaarden voor toetsen die ze moesten maken. Hij was blij dat het goed gegaan was. Hij was verrast dat de kids  enthousiast waren en voorstelden er een dagelijkse oefening van te maken. Hij maakte de mensen in de whats app groep blij door te zeggen dat hij zich heel erg gesteund voelde door de groep.

Ik ben een boek aan het lezen van Roberta Schnorr, ‘Inside Mindful Teaching’.  Interessant omdat ze heel open en kwetsbaar over haar worsteling om haar persoonlijke mindfulness beoefening in te passen in haar bestaan als leerkracht. Ook zij deelt haar gevoel van verrassing als een aantal studenten zeggen: dit heeft me echt geholpen. 

Ik ben samen met haar aan het zoeken hoe we een goede verbinding kunnen maken tussen persoonlijke beoefening en je beoefening als leraar en het leren aan leerlingen.

Ik nodig je van harte uit om maandag deel te nemen aan de sangha bijeenkomst: zitten, onderzoeken, reflecteren.

Dit is de link: https://us02web.zoom.us/j/89449420443

Hartelijke groet,

Joost Vriens.