onderwijssangha

Beste vrienden

Als jongen hield ik ervan om in het bos te zwerven. De paden vond ik saai. Als gereedschap had ik een stok bij me. Om de brandnetels weg te slaan. Ik had een hekel aan de brandneteljeuk. Want het duurde me te lang voordat die verdween. Ik wist nog niet van mindfulness en alles wat daarbij hoort, dus ik krabde en krabde.

Die herinnering kwam boven omdat ik een quote van Maria Montessori tegenkwam deze week. “Iedereen praat over vrede maar niemand onderwijst vrede.” De volledige quote staat onder deze tekst. Die zin kroop in mijn mind en bleef daar prikken. Een stok helpt niet.

Het prikken kwam omdat ik elke keer dacht: ‘ze heeft gelijk! Een revolutie is nodig.’ Boosheid kwam in me op. Ik weet dat het geen goede basis is. 

Thich Nhat Hahn is mijn leraar. Die zegt dan: begin met jezelf. Daar is een brandnetel een zachte aanraking bij. Ik kan niet altijd in vrede zitten met wat in me opkomt. Aan het einde van de dag is er vaak de gedachte: je hebt tijd verprutst. Als ik een nieuwsflits toelaat dan is er stevig mentaal gegrom. Soms schrijf ik vijf versies van de uitnodiging voordat ik te-vrede-n ben.

Zaterdag is het ‘continuation day’ (geboortedag) van Thich Nhat Hahn.  Om me daarmee te verbinden heb ik de afgelopen week wat biografische teksten gelezen en ‘a cloud never dies’ opnieuw gekeken. Steeds opnieuw raakt het me als verteld wordt dat hij verbannen werd omdat hij voor vrede opkwam. Wat is dat voor een samenleving die mensen die voor vrede zijn het zwijgen probeert op te leggen?

Montessori heeft daar een idee over. Dat is brandnetel nummer twee. Het onderwijs is gebaseerd op het competitiemodel. Ik ben beter dan jij. In een artikel in de Volkskrant zegt een docente Nederlands dat de leesvaardigheid afneemt. Dan ben je, betoogt zij, niet zo weerbaar. Dan voel je je onveilig en misschien is dat een klein, bijna onzichtbaar zaadje voor boosheid, oordeel, de ander, geweld….

Thich Nhat Hahn zegt: begin bij jezelf. Voor mij betekent dat: aanwezig zijn bij mijn momenten van frustratie. Elke dag jezelf een beetje beter leren kennen. Je bent je eigen leraar. Momenten waarin ik onbewust een vuist bal en zacht of harder van binnen scheld. Oefenen om alles te accepteren wat erlangs komt, in me opkomt als ik mediteer. Ontdekken dat ik ergens niet echt wil zijn. De stok neerleggen.  Als ik iemand voorbij zie lopen me realiseren dat ook deze mens het moeilijk heeft en naar vrede in zichzelf verlangd.

Jij hebt je eigen startpunt, uitdagingen, ontwikkelingen.

Aanwezig zijn, terugkeren, aanwezig zijn, de kleine sterretjes van vreugde in jezelf ontdekken…daar begint in mijn ogen vrede.

 Blijf oefenen, je brengt het een ontmoeting, de klas binnen en dat is een klein steentje in het schoolgebouw dat Thich Nhat Hahn en Maria Montesorri voor ogen stond en waar ze hard voor gewerkt hebben. Elke kleine oefening, gewaarwording is een voortzetting van Thay. 

Voor sommigen is het vakantie. Even uit-ademen. Voor anderen is het nog even diep in-ademen; nog een week. Ik nodig je uit om samen in- en uit te ademen en te oefenen om de vrede en stabiliteit die in ons is wakker te maken zodat we de hele dag door aanwezigheid kunnen oefenen.

Dit is de link: https://us02web.zoom.us/j/89449420443 om met elkaar te oefenen.

Zaterdagmiddag om 15.00 is er een online bijeenkomst van de Happy Teachers Sangha.

Ter inspiratie deze video; https://youtu.be/DRObW9noiVk; ‘a cloud never dies’.

Ik wens je mooie inzichten in aanwezigheid,

Joost Vriens.