onderwijssangha

Hallo, beste vrienden.

Allereerst de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Het sneeuwt  hier al een tijdje. Naast mijn huisje ligt een pad en nu kan ik zien dat er nog niet op gelopen is. Dat is misschien een goed beeld van het jaar. Zo’n uitgestrekt pad dat wacht op voetstappen.  In die eerste stappen kan de vraag zitten: waar ga ik naar toe?

Wie ga ik tegen komen op dat pad? 

Een van de basis inzichten in het onderwijs is ‘motivatie’. De energie die je in beweging brengt. Een ander woord is intentie. In het boeddhisme gebruiken ze het woord ‘volition’. Wil is daar de directe vertaling van. 

Er is verschil tussen een doel en intentie. 

Een doel is iets dat alleen realiseerbaar is in de nabije toekomst, een intentie is iets wat je aan kunnen raken in het hier en nu. Dit moment. Ik kan mijn jas aandoen en een stap zetten op dat besneeuwde pad.

De eerste stap. Die begint met aanwezig zijn. Een verlangen of een intentie in jezelf opmerken. En alle stemmen die daardoor wakker gemaakt worden. De aarzelingen, de ‘ja-maar’. Ik kan uitglijden op dat pad. Ik moet de badkamer nog doen. Binnen is het warm. 

De volgende stap is  opmerken dat het vlammetje dat die intentie is sterk genoeg is en niet meteen uitgeblazen wordt. Je zegt er ‘ja’ tegen. De energie van deze intentie wordt omgezet in fysieke energie. Je beweegt, pakt je jas, draait de sleutel van het slot van de deur om.

Ik vind het interessant dat deze intentie in de beoefening een plek heeft gekregen bij de vijfde aandachtsoefening : heling en voeding. Een verandering van perspectief: het verbruikt geen energie, het gééft energie. Tenminste, als je je aandacht erbij houdt.

We wensen elkaar allemaal ‘de beste wensen’. Het is aan ieder van ons om met aandacht aanwezig te zijn bij die wensen. Is dit echt mijn wens, mijn intentie? Brengt het mij in beweging? Wat wil ik in beweging brengen? Wat moet je (vandaag, in dit moment?) doen om die wens waar te maken?

Tussen kerst en nieuw jaar merkte ik op dat mijn mind regelmatig de vraag boven kwam: Hoe ben ik hier eigenlijk verzeild geraakt?

Misschien heb je dat ook wel als je het klaslokaal binnen stapt, nog even zonder leerlingen. Hoe kom ik eigenlijk hier? Ooit heb ik een intentie in me waargenomen en die energie omgezet in handelen waardoor ik leraar ben geworden.

Je zet geen stap op een nieuw pad, je zet een volgende stap op je pad.

Hierbinnen is het warm. Buiten is het koud. Dat ‘hierbinnen’ is voor jou de warmte, de ontspanning van vakantie. Geen verplichting. gewoon met een kop thee de sneeuwvlokken volgen. geen blik op de klok: ik moet nu gaan anders kom ik te laat.  ‘Buiten’ is misschien op dit moment school voor  jou. Het is gelukkig nog geen maandag.

Als we bij elkaar komen om te oefenen in dit moment aanwezig te zijn, dan is de maandag aan zijn laatste stappen bezig op het pad. Einde in zicht. Er is veel gebeurd. Wensen zijn gedeeld en uitgekomen, onverwachte dingen hebben gezorgd voor een ander pad. Even zitten of liggen. De dag door je heen laten gaan. De wens hebben om diep in te ademen en jezelf te ontmoeten. Die wonderlijke kracht die je tot ademen aanzet. En tot begrip, tot leren, tot inzicht.

Tot maandag.

Ik wens je allerlei vormen van mooie ontmoetingen.

Dit is de link: https://us02web.zoom.us/j/89449420443

Baltus van Laatum

Joost Vriens