Een beetje vriendelijkheid

Beste vrienden,

Een bevriende leerkracht vertelde over een nieuwe leerling in haar klas. Het gedrag wat hij vertoonde was een grote uitdaging. Ze wist niet goed hoe ze ermee om moest gaan. ‘Hij haalt me op de een of andere manier steeds het bloed onder de nagels vandaan. Ik word er moe van en ik weet niet meer goed wat ik moet doen. Vorige week was hij ziek en was daar blij om’.

‘Je bent boos’ zei ik. ‘Ja. Maar ik ben vooral boos op mezelf dat ik dit niet kan.’ Ik had geen oplossing voor haar. Ze zei dat het niet nodig was, het delen was al heel wat.

Vanmorgen drukte ik op een verkeerde knop op mijn podcast. Een vriendelijke stem begon de tekst voor te lezen van de speech van Boeddha over de vijf manieren om een einde te maken aan boosheid.

Wat doe je als je iemand voor je hebt die gedrag vertoond en woorden zegt die niet vriendelijk zijn, maar die nog wel en beetje vriendelijkheid in zijn hart heeft? De inleiding op de derde methode.

Die vraag prikkelde mij. Als je zo’n stuurse leerling voor je hebt die je op allerlei mogelijke manieren uitdaagt, kun je dan toch nog de (verborgen?) vriendelijkheid in zijn hart zien? Ik herinnerde mij een aantal leerlingen bij wie ik dat niet meer kon zien.

De metafoor die bij deze derde manier gedeeld wordt biedt misschien handvaten. Stel je voor dat iemand na een lange wandeling een kruispunt nadert.  Ze is zwak, dorstig, oververhit, beroofd van haar bezittingen en neerslachtig. Als ze op het kruispunt aankomt ziet ze een voetafdruk van een buffel in het zand. In die voetafdruk een laagje stilstaand regenwater. Ze realiseert zich dat, als ze met een hand of een blad het water probeert op te scheppen, het modderig zal worden. Dus knielt ze op handen en voeten, brengt haar lippen naar het water en drinkt het direct op.

Misschien is het een ingewikkelde beeldspraak voor je. Ik heb het vier keer geluisterd. Voor mij is de boodschap: zelfs als je uitgeput bent en vol zit met verwarrende emoties kun je nog steeds iets goeds in iemand zien. In jezelf bijvoorbeeld. In iets wat je voor jouw gevoel fout hebt gedaan. Je hebt die vaardigheid in je. Het is misschien maar een klein beetje, zoals het laagje water. Het is er n het kan je wakker maken en je zaad van aandacht laten groeien.

Ik deelde deze tekst met mijn vriendin. Ze belde op. Heel verfrissend zei ze. En kun jij nog iets van vriendelijkheid in die jongen zien: ‘ja, zei ze. Ik wist het meteen. Hij was eerlijk. Hij liet zich zien.

Ik nodig je uit om samen met ons op het kussen te gaan zitten. We gaan geen uitdagende leerling, collega of leidinggevende voor ons neerzetten. Maar wel ons vermogen om met open aandacht aanwezig te zijn, zodat we temidden van alle prikkels de voetafdruk van de buffel wel zien. En naar jezelf kijken: kan ik vriendelijkheid en vreugde in mijn gedrag, mijn woorden, mijn denken zien?

De ontmoetingsplaats, het  (online) kruispunt kun je hier vinden: https://us02web.zoom.us/j/89449420443

Misschien kun je niet deelnemen. Ik oefen soms in een groep, mijn familie, in een café. Ik zie iemand die irritatie wakker maakt. Kan ik het (bijna niet zichtbare) licht in iemand zien?

Als inspiratie hier de link van de gesproken tekst. De bron is de plum village app.

We wensen je een fijn weekend.

Hartelijke groet,

Baltus van Laatum en Joost Vriens

Plaats een reactie