onderwijssangha

Beste vrienden,

Deze week had ik een prachtige uitwisseling onder een boom met een mede beoefenaar over de uitdagingen van het leraarschap. Waar ben je eigenlijk voor opgeleid -kennisoverbrenger- en wat wordt er nu van je gevraagd -opvoeder, hulpverlener- en hoe blijf je daarin bij jezelf. We deelden dat we beiden vaardigheden in onszelf hadden ontdekt juist omdat de situatie ons prikkelde om uit de comfortzone te stappen. Oude autoriteit werkt niet meer, nieuwe autoriteit wordt gewenst. Misschien zit dan in je, zonder dat je het weet. Hoe geef je die water?

Een vriendin groet mij altijd met een diepe buiging en zegt: jij bent een potentiële boeddha. Ik reageer uit een stevige gewoonte met haar een lijst te geven met gebreken en verbeterpunten. En zij pakt er dan zo’n modderig punt uit en zegt hoe ik daar in veranderd ben en dat er best iets moois is opgebloeid. Ontwaken betekent voor haar: je herinneren dat je het al bent.

Bij het afscheid van mijn gesprekspartner kwam zijn dochter de kamer binnen. We stellen ons voor. Het blijkt dat ze aan haar vervolgopleiding begint. Ik zie een mooi, energieke jonge vrouw, wat kwetsbaar en een klein beetje ongemakkelijk bij die vreemde mijnheer die haar vraagt: en wat wil je gaan studeren? Met volle overtuiging zegt ze: criminologie. Ik ben verrast. Ik heb het beeld dat je daar heel stevig voor in je schoenen moet staan.

Deze scene blijft hangen. Deze jonge vrouw heeft in zichzelf iets gevonden waardoor ze denkt: dit is wat bij me past. Ee werkgebied aan de modderige kant van de maatschappij. Een lotus in zichzelf ontdekt. Ze heeft nog een hele weg te gaan maar het begin is er.

Tijdens verschillende gesprekken in de rest van de week valt het me op hoe snel mensen -inclusief ik zelf- praten over hun moeilijkheden, hun uitdagingen. Als iedereen contact kan maken met die ‘boeddha natuur in je’ waarom ligt dat dan niet op het puntje van je tong?

Tijdens een fietstocht vanmiddag werd ik ingehaald door een mooie blauwe bromfiets met drie wielen. Achterop had hij twee krukken vastgemaakt. Ik kreeg het beeld dat deze man een gebrek had (misschien kon hij heel moeilijk lopen) maar dat weerhield hem er niet van om op pad te gaan. Misschien had zijn beperking hem juist wel uitgedaagd om op zoek te gaan naar middelen om toch te doen wat hij wilde doen.

Twintig minuten fietste ik achter hem aan. Een prachtig voorbeeld van ‘no mud, no lotus’. Ik raakte hem kwijt bij een stoplicht. Ik moest wachten. Mindfulness bell, dacht ik.

Even later zie ik zijn mobiel staan bij het kunstencentrum in Eindhoven. Er komt iemand met een rolstoel naar buiten. ‘Stop’ roept hij. Met inspanning loopt hij een stukje op zijn krukken en zakt dan in de stoel en gaat naar binnen voor een schildercursus of iets anders. Ik ben weer geraakt. Iedereen heeft de potentie om over een drempel heen te stappen.

Ik nodig je uit om te stoppen waar je mee bezig bent, op maandagavond. Als je in de gelegenheid bent om dat te doen. Te gaan zitten, naar binnen te gaan, te ontspannen en te luisteren naar wat er is. Als de bel van de geleide meditatie luid komt wellicht de gedachte op: ik raak steeds afgeleid, mijn mind is een warboel. Verwelkom de modder. Blijf er bij. Versterk je aanwezigheid zonder oordeel. Misschien ontdek je ergens een wit puntje van een lotus-in-wording. Die gaat groeien omdat jij metgezel bent van die gedachte. Omdat je zit in het vertrouwen van je potentie.

Niet alleen op je kussen op maandag avond. Zie en hoor het licht, de potentie, het zaad in iemand die je tegenkomt. Jij raakt de ander aan, de ander raakt jou aan.

We nodigen je van harte uit om deel te nemen.

De link daarvoor is:

https://us02web.zoom.us/j/89449420443

De globale opzet van deze avond

19.45 – 20.00 uur inloop en ontmoeting  

20.00 – 20.05 uur inleiding en thema  

20.05 – 20.25 uur geleide meditatie 

20.25 – 20.35 uur loopmeditatie

20.35 – 20.50 uur stille meditatie

20.50 – 21.00 uur gelegenheid om te delen.

Met vriendelijke groet,  

Baltus van Laatum  

Joost Vriens.